Ayrılık..........

Ayrılık...

Hani o kadarda fazla ayrılık yaşamışlığım yok ama acısını bilirim.. Benim yaşadığım ayrılıklar anca arkadaşlarımdan, ailemden, akrabalarımdan birde tek ve şu ana kadarda tek sevgilim olan o yardan yaşadığım ayrıklar vardır.. O yari çok sevdim ama hak edemedim.. Ayrıldık.. Bitti.. Gitti.. Ama napalım hayat hala devam ediyor ne kadar üzülsekte ne kadar ayrılık yaşasakta.. Her ayrılıkta hüsran vardır gibi gözüksede öyle değildir genellikle.. Arkadaşlardan ayrılırsın yeni arkadaşlıklar edinirsin, ailenden ayrılır kendine başına yaşamaya öğrenir yeni bir aile kurarsın, yarından ayrılır yeni yar edinirsin hatta kısmetindeki kaderindeki yar o değilmişsindirki ayrılmışsındır.. Ama en acı ayrılık bu fani dünyayla olan ayrılığımızdır.. Çoğu kişi kopmak istemez ayrılmak istemez bu fani dünyadan ama bilemezlerki bu fani dünyadan ebedi dünyaya geçiştir aslında o ayrılık.. Burda bitti sandığın hayatının sonsuzadek devam edeceği mekandır orası.. O ayrılık aslında kavuşmaktır ya.. Hiç bir ayrılıklar için üzülmeğe değmez ya işte.. 

Dün dünde kaldı, gün bügündür, yarınsa meçhuldür hayat dediğinse bir günlük ömürdür..