“Dumansız Kampüs”
İtiraf ....
Özgürlüğümü kazandığım hürriyetimde boğuldum değerini bilmeyerek bağımsızlığımın. Her sözümün dalgaya alındığı,vecizelerimse dikkate alınmadığı ortamda,söylediğim her sözün önceden fotokopi edildiğinden habersizken, yalancı oldum daha önceden yaptığı işi unutanların kemiksiz dillerine. Savaştığım aşklardan galibiyetsizlikle elenirken,yaptığım yanlışlıkları araştırıyorum. Sebebi ne olursa olsun beyaz bayrak çıkardığım muharebelere bakmaktan korktuğumu hissettim. Yapılanların söylenenlerden,görülenlerin ,göründüklerinden,yıldızlara ulaşmaktan farksızlığına şahit oldum istemeden Körlüğümü unuttum,bu bu söylenenlerin ve görülenlerin gerçeklerini görmeyi seni, sevdiğimin eminliğine borçluyum. Balzak zehrinden tatmama gerek olmadığını söylesem de,bildiklerini sandıkları tek gerçekleri olan aşkı sundular haince. Ömrümü kemirttikleri kemirgenlere,mükafat verdiler yiyip bitirdikleri beni. Alt katımda oturanlar bile rahatsız oldular,ölürken ruhum çıkıyor diye sessizce sevme...
Yorumlar
Yorum Gönder